Ziya Osman SABA

Hayatı

30 Mart 1910’da İstanbul’da doğdu. Babası asker olan Ziya Osman Saba çok küçük yaşta annesini kaybetti. İlk ve orta öğrenimini Galatasaray Lisesinde, üniversite eğitimini ise İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesinde tamamladı. Üniversite eğitimi sırasında Cumhuriyet Gazetesi’nde çalışmaya başlayan Ziya Osman Saba, Emlak Bankası’nda memur ve Milli Eğitim Basım evinde düzeltmen olarak görev yaptı. 1950’de kalbinden rahatsızlandı. Bu hastalık nedeniyle düzeltmenlik işinden ayrılmak zorunda kaldı. Ekonomik olarak ciddi zorluklar çeken Ziya Osman Saba’ya arkadaşı Yaşar Nabi tarafından Varlık Yayınevi’nde iş verildi. 29 Ocak 1957’de tekrar kalp rahatsızlığı geçirdi ve bu hastalığa yenildi. Eyüpsultan Mezarlığı’na defnedildi.

Edebi Kariyeri

Küçük yaşlarından itibaren edebiyatla ilgilenen Ziya Osman Saba’nın ilk şiiri on yedi yaşında Servet-i Fünun dergisinde yayınlandı. 1928 yılında Yedi Meşalecilere katıldı. Grubun en genç üyesi olan Ziya Osman Saba guruba en sadık üye olarak görülür. Bu grupta hayatının sonuna kadar şiir yazan tek kişidir.

Şiirlerinde özellikle ilk dönemlerde karamsarlık hakimdir. İlerleyen zamanlarda tarzını değiştirerek çocukluğunu, yoksulluğu, küçük mutlulukları, kaderciliği ve ölümü işlemiştir. Son dönem şiirlerinde sakinlik görülür. Açık ve anlaşılır bir dil kullanan Ziya Osman Saba Hece veya serbest şekillerle şiirler kaleme almıştır. Varlık Yayınevi’nde çalıştığı dönemde Cahit Sıtkı Tarancı ile dostluğunu ilerletti. Bu dönemde Cahit Sıtkı‘nın kendisine gönderdiği mektuplar bulunmaktadır.

Eserleri

Şiir

Sebil ve Güvercinler (1943), Geçen Zaman (1947), Nefes Almak (1957), Geçen Zaman – Nefes Almak (üç kitabındaki bütün şiirleri, 1974), Bıraktığım İstanbul (2003).

Hikaye

Mesut İnsanlar Fotoğ­rafhanesi (1952), Değişen İstanbul (1959).

Deneme

Konuşanlar Bir Hü­zünle Sesinde (2004).


Kaynakça

IŞIK, İhsan. Ünlü Edebiyatçılar (Türkiye Ünlüleri Ansiklopedisi. C. 4, s. 381-382). Ankara: Elvan Yayınları, 2013.