Çocukta Vurma Davranışları

Cevaplanmış
2
0

Merhaba Rümeysa Hanim. 18 aylık kızım var. Evimizde TV yok. Kizima tablet telefon vs de vermiyorum. Çizgi filim falan izlemiyor. Kardeşi de yok. Hala severek ve isteyerek emziriyorim. Doğduğundan beri de benim yanımda yatıyor. Birlikte kitap okuyor , parka gidiyor ,oyun oynuyor, sokaklar da kedi -kopek yakalamaya çalışıyoruz. Yavrumu her fırsatta sevip öpüp kokluyorum.
Kizimda son 2-3 aydır vurma davranışı çıktı. Ne babasinda ne bende böyle bir tepki yok. Onun yanında tartismisligimiz bile yok. Tam olarak vurma da değil yüzumuzu yolmaya çalışıyor, tırnakları kesik ise vuruyor. Kizimla aramızda bariz bir sorun -var ise – göremiyorum. Genelde bu davranışı istediği şey olmadığında yapiyor. Ama bu şey mesela o almasın diye yüksekte duran telofunu vermemem, tezgahta gördüğü bıçağı vermemem, hadi şimdi bezini degistirmem lazim dedigimde istememesi, ya da ona göre fazlaca öpüp ,sarildgimda gibi sebepler. Olacak şey için de yolup vurmaya çalışıyor olmayacak şey için de.
Görmezden geldim, yapma dedim, vuracağı zaman elini tuttum, tepkisiz kaldım, sert ses tonuyla yapma dedim… Hiç biri işe yaramadı.
Bu davranışının devam etmesinden endişeliyim. Gerek o davranışa sebep olmamak,gerekse o davranış anında ne yapmam, nasıl davranmam gerekir?
Teşekkür ederim.

  • Yorum yapabilmek için yapmanız gerekli
En iyi cevap
2
0

Merhaba,
Vurma davranışı aslında illa görerek öğrenilmesi gerek olan bir davranış değildir. Fıtri olarak kendimizi korumak için de başvurabiliriz. Evet “hayır” demek ve sınır belirlemek önemlidir. Ama zamanı bebeklik dönemi değildir. Beyin fıtri bir hediye gibi 3 yaş öncesi olan her anıyı siler. Ama sadece anıları siler. Bizler de çocuklara bir şey öğretelim derken aramızda uçurum açarız ve farkında olmadan hisleri zedeleriz. Ve maalesef bu hisler ömür boyu bizimle kalır. Yani kural koyayım doğruyu öğreteyim derken istemesek bile bağırmak, kızmak, engellemek gibi davranışlar sergileriz ve bu davranışlar ile güvenli bağlanmayı zedeleriz ama çocuk yine iyiyi doğruyu bu yaşlarda almaz. Zaten beyin buna izin vermez.

Bebeklik döneminde “Hayır” değil, “Evet”in gücünü keşfetmemiz gerekir. Örneğin;
-Hayır onu atma değil,
-Evet onu atmak istiyorsun, hadi gel bu topu atalım. denmelidir.

Bu dönemde çocuklar ne anlattığımızı aslında bilmezler. Daha doğrusu edinemezler. Edinmek ne demektir? Kendini bir şeye sahip kılmak olarak tanımlanır. Yani çocuklar için de artık bunu yapmaya yetisi var dediğimiz dönemleri edinme süreci olarak görebiliriz. Çocuk bu süreçte özerklik döneminde olduğu için “her şeyi ben yaparım, bana karışmayın, ben bir bireyim” dediği bir gelişim evresini hayata geçirir. Bunun için neyin iyi neyin yanlış olduğunu idrak edemez. Şu anda yavrunuz koza içinde gelişimini devam ettiren bir kelebek. Tırtıl olmasına da çok zaman var. Şimdiden onu tırtıl olması için zorlamanızı isteyen ve bekleyenler büyük bir yanılgı içindeler. Siz bildiğiniz hümanist yolda devam edin.

4 yaş civarında da psikolojik doğum gerçekleşir ve işte o andan itibaren sosyalleşme dönemi de devreye girer. Sosyalleşme dönemi ile kuralları anlama becerisi de Allah tarafından bahşedilir. İşte bu dönüm noktasında ilk 4 yılda ektiklerimizi biçmeye başlarız. Ya hırçın ya da pısırık çocuklar olurlar. Hisleri sebebiyle davranış problemlerine sahip olurlar.

Bu konuda “Bütün Beyinli Çocuk” kitabını okumanızı öneririm. Keşfetmelerine, merak dürtüsünü kullanmasına ve en önemlisi de güvenli bağlanma hususlarına özen gösterin. Asıl psikolojik doğum 4 yaş civarında oluyor. Ondan önceki süreç sadece psikolojik olarak besleme dönemi. Güven ve sevgi beslemesi.

İyi akşamlar dilerim…

  • Yorum yapabilmek için yapmanız gerekli
1 sonucu gösteriliyor
Cevabınız

Lütfen göndermeden önce yapınız.