Vandallar

Eski Doğu Germen topluluklarının Macaristan bölgesinde yaşayan kolunun adı. Vandallar, Hunlar’ın önünden çekilen Almanlar’ın baskısıyla yerleşik düzenlerini bozmak zorunda kaldılar. Kendileriyle birlikte Süevler’i ve daha başka toplulukları da sürükleyerek Ren Nehri’ni aştılar. Galya’yı yağmaladıktan sonra İspanya’ya geçtiler (409).

Süevler, bu ülkenin kuzeyine, Vandallar ise güneyine yerleştiler. Hükümdarları Genserich Romalılar’a ve Süevler’e karşı başarılar kazandı. Bundan sonra seksen bin kişi ile birlikte Septe Boğazı’ndan Afrika’ya geçti (426) ve önüne çıkan her kenti yıkıp yaktı. Cezayir (Numidia) üzerine yürüdü. Bir baskınla Kartaca’yı ele geçirdi (439). Orada bağımsız bir devlet kurdu. Korsika, Sardinya ve Sicilya’yı aldı. İtalya’ya geçerek Roma’yı yağma etti.
Önceleri dinsiz bir kavim olan Vandallar, sonradan Hıristiyanlığın Arius mezhebine
bağlandılar. Genserik’in 477’deki ölümünden sonra da daha sakin ve savaşsız bir düzen içinde yaşamaya başladılar. Fakat Vandal Krallığı çok uzun sürmedi. Doğu Roma İmparatoru Justinianus’un komutanı Belisar, Vandallar’ı yenilgiye uğratarak bu devleti ortadan kaldırdı (533).

Vandallar, gittikleri ülkelerdeki vahşi yakıp yıkma gelenekleri nedeniyle siyaset ve savaş terminolojisine bu türden bütün yıkıcı eylemleri simgeleyen “vandalizm” terimini kazandırmışlardır.