Lağımcı Ocağı

Osmanlı ordusunda, kale kuşatmaları sırasında toprağın altından tünel açıp bunları barutla doldurmak ve ateşleyerek kale duvarları ile surları çökertmekle görevli askeri birlik. (Düşman kalesine açılan bu tünellere de “lağım” adı verilirdi.) Bu birliğin bir diğer görevi de ordu malzemelerinin taşınması için köprüler yapmak
ve düşman lağımlarını yok etmekti.

Lağımcıların başında görev yapan askere ise “Lağımcı Başı” denirdi. Lağımcıların bir bölümü Cebeci Ocağı’na bağlı olduğu gibi, diğer bölümüde Tımarlı olabilirdi.

Lağımcılar, sefer sırasında orduya katılırdı, gerektiğinde dışarıdan da lağımcı alınırdı. 17. yüzyılda bozulan bu ocak, 1792’de yeniden düzenlendi. Zamanın koşullarına uyularak köprü, istihkam, tabya yapmak gibi işleri görmek üzere bunlara ayrı bir sınıf daha eklendi.

Kaynak: A’DAN Z’YE KÜLTÜR ve TARİH ANSİKLOPEDİSİ