Ayet

Ayet, sonu ve başı belli olan, uzun veya kısa, bir harf veya birkaç kelime veya cümleden oluşan Allah’ın sözlerine denir.

Sözlükte “açık alamet, işaret, emare, iz ve nişane” anlamına gelmektedir. Çoğulu ay ve ayat’tır. Allah’ın varlığına delalet eden şeylere ve peygamberlerin hak olduğunu ispat eden mucizelere de ayet denir.

Kur’an, surelerden, sureler de ayetlerden oluşmuştur. Her ayet Kur’an’dır. Anlamlı en kısa ayet bir kelime olan ve “yemyeşil” anlamındaki “müdhammetan”dir (Rahman, 55/64). En uzun ayet ise bir sayfadır. (Bakara, 2/282). Fatiha suresinin başındaki besmele dahil, Kur’an da 6236 ayet vardır.

Ayetlerin son kelimelerine kendisinden sonra gelen ayeti ayırdığı için “fasıla” (çoğulu, fevasıl) denir. Ayetlerin surelerdeki dizilişi vahiy ile belirlenmiştir. Ayetlerin bir kısmı Mekke’de bir kısmı da Medine’de inmiştir. Manalarının anlaşılırlığı bakımından ayetler muhkem ve müteşabih kısımlarına ayrılmakla birlikte (Al-i Imran, 3/7) sağlam ve güzel olma bakımından da bütün ayetler, muhkem ve müteşabihtir (Had, 11/1; Zümer, 39/23). İlk inen ayetler Alak suresinin ilk beş ayetidir. Son inen ayetler hakkında ise görüş birliği yoktur. Bakara suresinin 278 ve 281, Nisa suresinin 176, Tevbe suresinin 128-129, Nas suresinin 1-3 ve Maide suresinin 3. ayetlerinin son inen ayetler olduğu söylenmektedir.

Kaynakça

Doç. Dr. İsmail KARAGÖZ “Ayet”. Dini Kavramlar Sözlüğü. ANKARA: Diyanet İşleri Başkanlığı yayınları, 3. Baskı. 2007