Otto Von Bismarck

1 Nisan 1815’te Berlin’in kuzeybatısında bulunan Schönhausen’de soylu bir ailede doğdu. Babası subay olan Bismarck, üst düzey okullarda eğitim gördü. Göttingen üniversitesinde hukuk okudu. Üniversite eğitimini tamamladıktan sonra memur olarak işe girdi. Annesinin ölümü ve babasının çiftliğinde yaşanan mali sıkıntılar nedeniyle görevinden istifa etti.

Çiftlikte tarımsal faaliyetlerle uğraşırken hayatının dönüm noktalarından biri olan Johanna von Puttkamer ile tanıştı ve evlendi. Puttkamer sayesinde dine yöneldi ve politik görüşleri dini çerçevede şekillendi. Ayrıca Prusya parlamentosunun üst meclisine yedek üye olarak siyasete girdi. Liberal düzene şiddetle karşı çıkan Bismarck, Almanya’nın büyüklüğüne inanıyordu. Amacı, Alman birliğini kurmak ve güçlendirmekti. Güçlü kişiliği ve savunduğu fikirler ile ön plana çıktı. 1849’da Prusya Temsilciler Meclisi’ne seçildi ve ailesini Berlin’e taşıdı. St. Petersburg’da ve Paris’te elçilik görevine bulundu. 

Kral I. Vilhelm onu, başbakanlığa ve dışişleri bakanlığına getirdi (1862). Meclis, hiçe sayılarak gerekli krediler sağlandı ve ordu güçlendirildi. Prusya’da tam bir diktatörlük kuruldu. İleriyi çok iyi gören ve gerçekçi olan Bismark, iki aşamada Alman birliğini kurdu. Avusturya’nın Almanya’dan çıkarılmasını hem diplomasi ve hem de ordu ile sağladı. Önce, Danimarka’dan Şlezvig (Schleswig) alındı (1864). Avusturya, Sadova’da (Sadowa) ağır bir yenilgiye uğratıldı (1866). Prag antlaşmasıyla Avusturya, Almanya’dan çekildi ve Kuzey Alman devletlerinin Prusya’nın yönetiminde bir konfederasyon kurmalarını tanıdı. Prusya, Avusturya’nın yerini aldı. Böylece birinci aşama gerçekleştirilmiş oldu. Şimdi sıra Fransa’ya gelmişti. Fransa, Prusya’nın güçlenmesini iyi karşılamıyordu.

İmparator III. Napolyon (Napoléon), Ren topraklarının bir bölümünü Prusya’dan istedi. Bismark, Alman birliğinin tamamlanması için Fransa ile savaş yapılmasını gerekli görüyordu. III. Napolyon’un davranışı, onun işini kolaylaştırdı. Çıkacak savaşa Fransa neden oluyordu. Bismark, ekonomik durumu güçlendirmeye, askerlikle ilgili hazırlıkları tamamlamaya çalıştı. Savaş, İspanya tahtı yüzünden çıktı (1870). Prusya orduları, Fransa’ya girdiler. III. Napolyon, Sedan’da ordusuyla teslim olmak zorunda kaldı. Fransa barış istedi. Frankfurt antlaşmasıyla Alsas’i (Alsace) ve Kuzey Loren’i (Lorraine) Almanya’ya bıraktı. Bu barış sonucunda Güney Alman devletleri, Prusya’ya katıldılar. Alman birliği gerçekleşmiş oldu. Bismark amacına kavuştu. I. Vilhelm, Versay (Versailles) sarayında Almanya imparatoru ilan edildi (1871).

Bismark, bundan sonra yetkilerini daha çok genişletti. Yeniden çıkarılan kanunlarla ülkede güçlü bir birlik yarattı. Almanya, her bakımdan Avrupa’nın en güçlü devletlerinden biri oldu. Fakat, diktatörce davranışı mecliste iyi karşılanmıyordu. Almanya’nın İçişlerinde de yeteri kadar başarılı olamadı. Bismark, 1878’de toplanan Berlin antlaşmasında, etkili bir hakem oldu. Rusların, Balkanlarda yayılmasını önlemeye çalıştı. Bu yüzden Rusya’yı gücendirdi. Avusturya-Macaristan impaatorluğu ve İtalya ile Üçlü ittifakı kurdu (1883). II. Vilhelm’in imparator olması, Bismark’ın düşmesine yol açtı. İmparatorun bir davranışı üzerine istifa etti (1890). Bundan sonraki hayatını çiftliğinde geçirdi. Çiftlikte bulunduğu dönemde dahi sert şekilde muhalefet yapan Bismarck, 1898’de (83 yaşında) hayatını kaybetti.