Emile Zola

Fransız roman yazarı.

2 Nisan 1840’ta Paris’te doğdu. Küçük yaşta babasını kaybetti ve ciddi mali sıkıntılar yaşadı. Düzenli bir öğrenim görmeyen Zola, ileri eğitimler için girdiği sınavlarda da başarısız oldu. İki yıl boyunca iş bulamadı ve korkunç bir yoksulluk çekti. Bir yayınevinde katip olarak işe başladı daha sonra Kitabevi’nde reklam şefi oldu. Çeşitli gazetelere yazılar yazdı. İnceleme edebiyatının gelişmesi ve eserlerde gerçeğin bütün yönleriyle ortaya konması için çalıştı. Sanat eleştirilerinde izlenimcileri (empresyonistler) savundu. Günlük siyaset konularıyla ilgili sohbetlerinde krallık rejimine karşı çıktı. “Therese Raquine” adlı romanı ve öyküleriyle ün kazandı.

Romanlarında insanların en çirkin ve gizli yönlerini gerçeğe uygun olarak ortaya serdi. Kalıtım kanunlarının toplum üzerinde etkileri olduğunu savundu. Bilime güvenilmesi, insanların eğitilmesi ve toplumun gelişmesi konuları üzerinde durdu. 1898’den sonra
casusluk suçuyla ömür boyu hapis cezasına çarptırılan Yahudi asıllı Dreyfus adlı bir subayın suçsuz olduğunu ve onu suçlayanların oyunlarını ortaya koyan “Suçluyorum” adlı bir bildiri yayımladı. Zola’nın bu çıkışı kamuoyunda büyük bir tepki doğurdu.

Dreyfus Davası’na yeniden bakıldı. Fakat bu kez Zola da bir yıl hapis ve para cezasına çarptırıldı. İngiltere’de 1899’a kadar sürgünde kaldı. Fransa’ya dönünce yurttaşlık görevini yapan bir yönetici gibi kabul edildi ve daha çok ün kazandı. Fakat, kendisine karşı olanlar da az değildi. 29 Eylül 1902 tarihinde konağında, şöminesinden çıkan dumanlardan boğularak öldü. Bu olayın nedeni kesin olarak bilinmemektedir.

Emile Zola’nın başlıca eserleri, “Meyhane”, “Germinal”, “Therese Raquine”, “Hayvanlaşan İnsan”, “Bir Aşk Öyküsü”, “Yaşama Sevinci”, “Döl Bereketi”, “Emek” ve “Gerçek”tir.