Vesvese

Sözlükte “fısıltı, hışırtı gibi gizli söz, fiskos, kuruntu, işkil” gibi anlamlara gelen vesvese, ıstılahta, şeytanın ilkâi, kötü bir işin yapılması, iyi bir işin terkedilmesi veya geciktirilmesi ya da eksik yapılması için insanı kışkırtması, aklını çelmesi, nefsin bayağı arzularına uymaya
teşvik etmesi demektir.

Vesvese kelimesi Kur’an’da dört yerde geçmektedir. Vesvesecinin (vesvas) şerrinden Allah’a
sığınılması emredilmiş (Nâs, 114/1-6), şeytanın Hz. Adem ile eşini cennetten vesvese yoluyla çıkardığı bildirilerek müminlerin bu konuda duyarlı olmaları ısrarla istenmiştir (A’raf, 7/20). Hz. Peygamber de müminlere vesvese ile hareket etmemelerini tavsiye etmiş, vesvesenin dini-hukuki bir hüküm doğurmayacağını bildirmiş ve vesvese ile hareket edenin
talakını (boşamasını) geçerli saymamıştır (Buhari, Talak, 11). Visvas da vesvese ile aynı anlamdadır.

Kaynakça

Dr. Mehmet CANBULUT “Vesvese”. Dini Kavramlar Sözlüğü. ANKARA: Diyanet İşleri Başkanlığı yayınları, 3. Baskı. 2007