Vedud

Sevmek, temenni etmek, arzu etmek, dilemek anlamındaki “vüdd” kökünden türeyen vadd ism-i failinin mübalağalı şekli olan vedud, Allah’ın güzel isimlerinden biri olup mümin kullarını çok seven, güzel amelleri sebebiyle onlardan razı olan, onlara ihsanda bulunan ve onları öven demektir.

Vedud kelimesine salih kulları tarafından çok sevilen anlamı verilmiş ise de doğrusu ilk verilen anlamdır. Kur’an’da iki ayette geçmiştir:

“Rabbinizden mağfiret dileyin, sonra O’na tevbe edin. Şüphesiz Rabbim rahimdir, veduddur.” (Hûd, 11/90),

“O ğafurdur, veduddur.” (Büruc, 85/14).

Âyetlerde vedud isminin, “rahim” ve “gafur” isimleriyle birlikte geçmesi, bu kelimenin anlamını ortaya koymaktadır. Çok seven, sevdiğine merhamet eder, onu bağışlar. Kur’ân’da Allah’ın sevdiği insanlar bildirilirken “habbe yuhibbü” fiili kullanılmıştır. Kur’an’da Allah’ın; muhsin (sâlih amelleri en iyi bir şekilde yapan, iyilik eden) (Bakara, 2/195), muttaki (Allah’a karşı gelmekten sakınan) sabırlı, mütevekkil (Al-i İmran, 3/76, 146, 159), adil
(Maide, 5/42), temiz (Tevbe, 9/100), tevbe eden (Bakara, 2/222) ve cihad eden (Saf, 61/4) müminleri sevdiği bildirilmiştir.

Kaynakça

Doç. Dr. İsmail KARAGÖZ “Vedud”. Dini Kavramlar Sözlüğü. ANKARA: Diyanet İşleri Başkanlığı yayınları, 3. Baskı. 2007